Tiyang Punapa Ingkang Rahayu

1


Rahayu tiyang apes


Tyang mlarat ing budi


Tan ngandelaken awak


Sumendhe mring Gusti


Lir kere asesambat


Anyuwun wilasa


Tyang mlarat ingkang darbe


Karaton ing swarga


2


Rahayu tyang kang nangis


Wit kathah panerak


Prihatos ngrudhatin


Getun dhe klepatan


Sedhihe denaturken


Mring Yesus Gustinya


Tyang nangis kang linipur


Ngantos langkung muktya


3


Rahayu tyang kang sareh


Nyabari panyiya


Tan malesken piawon


Nging remen ngapura


Tiyang kang purun ngawon


Menang wekasannya


Tyang kang mantep sarehe


Bumi warisannya


4


Rahayu tyang keluwen


Lan kasatan manah


Ngorong dennya kepengin


Oleh kasampurnan


Tyang ngorong mring kasucen


Gusti kang maringi


Kasampurnane pyambak


Tinuwukan yekti


5


Rahayu kang nglampahi


Kaw’lasan mring tiyang


Kang awit saking Gusti


Kang seda wit welas


Rahayu kang ngrencangi


Repote sesami


Tyang kang welas saestu


Sinung w’lase Gusti


6


Rahayu tyang kang suci


Ing lair lan batin,


Nyengiti lan nyingkiri


Sabarang kang najis,


Dalah melike pyambak.


Tyang suci ing manah


Badhe manggen ing padhang,


Ningali ing Allah


7


Rahayu kang telatos


Nindakken pirukun,


Ngrukunken kang sulayan,


Nglegani tyang sagung,


Angger tan nganti camah


Injile Pangeran,


Tyang sumlondhoh den anggep


Putranipun Allah


8


Rahayu kang ingoyak,


Wit lampahe leres,


Wit ngabekti ing Allah,


Tinarka sinereg


Sira yen cinampahan,


Wit ndherek ing Gusti,


Giranga, dhe Gustimu


Mesthi tan nyampahi


9


Aja ilang atimu


De’ panganiaya


Gusti ngreksa mring sira


Klawan agung kwasa


Kanthi akeh reribed


Nggonmu keslametan


Dene kratoning swarga


Sira kang sinungan